Het dagboek van Yassin El Attar (1)

Yassin El Attar werkt voor de stad Leuven binnen de projecten “Leuven zonder racisme” enRoots”. Hij is ook een geëngageerd moslim die sterk betrokken is bij de moskeeën in Kortrijk en het Leuvense. Hij houdt voor Spiranti een dagboek bij.

Donderdag 12 maart 2020

Deze avond staat een nationale veiligheidsraad gepland. Er is druk overleg binnen het Kortrijkse moskeebestuur. Is het wel verantwoord om, gezien de corona-actualiteit, het vrijdaggebed van morgen te laten doorgaan? We hebben per slot van rekening veel oudere bezoekers en de anderhalve meter waarborgen binnen de moskee is onmogelijk, zeker on such short notice. Nee, de mensen hebben nog geen tijd gehad om eraan gewend te raken. Het is een idee dat lijnrecht ingaat tegen alle warme, diepmenselijke ontmoetingen die op een normale vrijdag plaatsvinden. We beslissen om het vrijdaggebed af te lasten vooraleer de nationale veiligheidsraad samenkomt. Het is onze plicht, onze verantwoordelijkheid ten aanzien van onze gelovigen en de rest van de samenleving.

Persoonlijk begin ik me ook wat zorgen te maken. Mijn moeder maakt deel uit van een zogenaamde risicogroep. Wat weten we eigenlijk van dit virus? Is het slim om haar dit weekend nog te bezoeken? En wat met mijn grootvader? Hij zit al enkele maanden in Marokko waar hij geniet van zijn mijnwerkerspensioen. Dat mijnwerkersverleden heeft zijn longen ernstig aangetast, hij is veel longcapaciteit kwijt en is snel kortademig. In Marokko laat de gezondheidszorg ook de wensen over. Daar is “flatten the curve” geen strategie om de druk op de ziekenhuizen te verlichten maar de enige overlevingsstrategie.

Vrijdag 13 maart 2020

De nationale veiligheidsraad beslist dat geen enkele eredienst of bijeenkomst in een religieus gebouw nog door kan gaan vanaf middernacht tot het einde van de maand. Dat is toch even schrikken. Een verbod op grote bijeenkomsten (zoals het vrijdaggebed) tot de paasvakantie hadden we verwacht. Maar de vijf dagelijkse gebeden waarbij soms slechts een tiental mensen aanwezig zijn? Het is hallucinant dat het nieuwe coronavirus zo’n impact zal hebben onze samenleving. Maar goed, we voeren de richtlijnen van de overheid strikt uit en brengen onze bezoekers gedurende de dag op de hoogte van deze beslissing. De moskee blijft dicht tot de paasvakantie, maar dan zullen we toch geleidelijk aan kunnen heropstarten?

De maatregelen lopen tot het begin van de paasvakantie. Maar tijdens de paasvakantie staat het huwelijk van mijn zus gepland. Meer dan een jaar voorbereiding dreigt in het water te vallen. Het is het moment waarop heel wat facturen en voorschotten binnenkomen. Wat te doen? Annuleren en een financiële kater vermijden? Of laten doorgaan en met een beetje meeval zal deze corona-episode tegen dan een niet-zo-verre herinnering zijn? Mijn grootvader zou ook uit Marokko overvliegen voor het huwelijk. Maar zijn vlucht is pas geboekt voor eind volgende week. Ondertussen meldt Marokko ook een stijging in het aantal coronagevallen en kondigen ze een sluiting van de grenzen aan. Geraakt mijn grootvader op tijd het land uit? Wat indien hij de lockdown daar moet doorbrengen? Helemaal alleen, zonder vrouw en kinderen.

Veel vragen, het enige antwoord is zenuwachtigheid.

Vrijdag 20 maart 2020

Stilletjes aan groeit het besef bij iedereen dat dit virus niet weg zal zijn tegen het einde van de paasvakantie. Integendeel, de kans is reëel dat ook tegen Pasen 2021 het virus nog altijd onder ons zal zijn. De nationale veiligheidsraad heeft beslist dat alle maatregelen van kracht zullen blijven tot minstens 19 april, en waarschijnlijk tot minstens 3 mei. Meer en meer is er sprake van een exit-strategie. Wat betekent dat voor ons? Op welke plaats staan gebedshuizen? We vermoeden niet al te hoog. De ramadan start op 23 april. Zullen we überhaupt kunnen opengaan tijdens deze ramadan? Wat kunnen we doen om de religieuze noden van onze gelovigen te lenigen tijdens de ramadan?

Stilaan moeten we deze denkoefening beginnen maken, maar dit is een ongeziene situatie voor alle religieuze instituten in ons land.

Ondertussen is mijn werkgever, de stad Leuven, volledig overgeschakeld op thuiswerk. Dat lukt eigenlijk verbazingwekkend goed. Zelfs mijn Italiaanse les gaat in coronatijden gewoon door, weliswaar online. Trouwens, goed nieuws wat mijn opa betreft. Na veel telefoontjes naar ambassades, ministeries en luchtvaarmaatschappijen hebben we een plekje kunnen bemachtigen op de laatste vlucht vanuit zuid-Marokko naar Zaventem. Oef, dat is toch al een zorg minder.

Yassin El Attar

Volgende week deel 2

Een gedachte over “Het dagboek van Yassin El Attar (1)

Reacties zijn gesloten.