Positie – Ed. Hoornik

Ed Hoornik was een groot, maar – grotendeels – vergeten dichter. Hij werd geboren in Den Haag (1910) en overleefde het concentratiekamp Dachau, dit jaar op 29 april 75 jaar bevrijd. De kampen hebben hem getekend, wat hij in talloze gedichten tot uitdrukking bracht. Maar hij beschreef meer, veel meer dan dit. Guido Vanhercke neemt ons mee op zijn pad en maakte een treffend portret. Een heel jaar lang wil Spiranti deze dichter alle vergeten aandacht geven die hem toekomt.

“Positie” is een gedicht uit de bundel “Ex tenebris” dat Hoornik schreef na zijn bevrijding uit het kamp Dachau, vorige maand precies 75 jaar geleden. Het is stuitend hoeveel herkenning men leest in deze tijden. Het is ook een kenmerk van een zeer goed gedicht, namelijk dat het via verschillende inrijpoorten gelezen, benaderd, aangevoeld kan worden.

Positie

Als ik zeg: ik ben alleen,
worden alle dingen stiller,
en de dag blinkt plotsling killer
door de kamerplanten heen.

Als ik fluister: ik ben bang,
spreken de gesloten deuren:
dadelijk kan het gebeuren;
ergens is’t al aan de gang.

Als het ophoudt, ben ik gek,
en reeds gaat op handen en voeten,
het gezicht vol rode sproeten,
schommelend de trekkebek.

Ach, mijn menselijk bestaan
is zo vreemd en zo verbroken,
zo van ieder heil verstoken,
dat ik weg wil, hier vandaan.

Ed. Hoornik (1946 – Ex Tenebris)