Het is wat het is, zegt de liefde

Er zijn vele redenen om niet voluit te leven. Maar de liefde haalt de schouders op en doet ons twijfelen. Ontnemen we onszelf, als individu en als samenleving, niet alle kansen wanneer we enkel de angst en ons verstand het woord geven? Een gedicht van Erich Fried, in vele vertalingen verschenen, doet ons even stilstaan. De liefde geeft daarbij geen antwoorden. Ze werkt traag en fluisterend, maar ze geeft – door wat de liefde is – ruimte in hart en hoofd, om het nieuwe te overwegen. Minstens.

Het is onzin
zegt het verstand
Het is wat het is
zegt de liefde.

Het is tegenslag
zegt de berekening.
Het is alleen maar pijn
zegt de angst.

Het is uitzichtloos
zegt het inzicht.
Het is wat het is
zegt de liefde.

Het is belachelijk
zegt de trots.
Het is lichtzinnig
zegt de voorzichtigheid.
Het is onmogelijk
zegt de ervaring.
Het is wat het is
zegt de liefde.

Erich Fried

uit ‘De mooiste van de hele wereld: 300 gedichten van de 20ste eeuw samengebracht door Koen Stassijns en Ivo van Strijtem’

Erich Fried was een Oostenrijks schrijver (1921-1988) en kind van Joodse ouders in Wenen. Nadat zijn vader vermoord werd na de Anschluss vluchtte hij naar Groot-Brittanië. Na de oorlog bracht hij – min of meer – jaarlijks een dichtbundel uit. Zijn gedichten zijn doordrenkt van heimwee naar een heimat en de verloren kindertijd.