De reiziger is thuis

“Hoe kom ik straks thuis? Hoe zal dat gebeuren? Wie zal naar me luisteren? Wie zal me niks vragen? Wat…na al die tijd? Nemen ze mijn afwezigheid kwalijk? Of?” Velen weten dat Lennart Nijgh de vaste tekstschrijver was van Boudewijn de Groot. Velen weten dat niet (meer). “De reiziger” was – volgens De Groot – de favoriete tekst van Nijgh. Het leest als de parabel van de “Verloren zoon”, waarbij de vader zijn teruggekeerde zoon – ondanks alles – terug opneemt.

Lennart Nijgh plaatst echter de kinderen in het midden. Zij zijn het die hem werkelijk begrijpen. Zij vinden in het verleden van de afwezige geen voorwaarde om nieuwe toekomst mogelijk te maken.

In het verhaal wijst de reiziger de vragen af van de familie om te vertellen. Hij zegt: “bij jullie voel ik me niet langer thuis”. Maar bij de kinderen ligt het anders. Bij de kinderen – zo weet hij – krijgt hij een wit blad voor de neus. Een nieuwe start is echt mogelijk.

Lennart Nijgh stierf in 2002.

Beeld: Rembrandt – De terugkeer van de Verloren Zoon