Wir schaffen das…

Goedheid is een zaak waarbij het hart zich opent voor de ander, die ander als gelijkwaardige tegemoet treedt, en deelt. Het vraagt van de mens die dit ambieert gevoeligheid, die aparte antenne in ons hart waar ruimte blijft voor het waardevolle dat men van zichzelf aan een ander kan geven. Op die manier blijft men in de waarheid staan, op die manier wordt men, stapje voor stapje, een goed mens.

Wie kent deze uitdrukking niet? Uitgesproken op 31 augustus 2015 door de Duitse Bondskanselier Angela Merkel op het hoogtepunt van de vluchtelingencrisis.

Nee, hier wil ik géén politieke commentaar geven voor of tegen het vluchtelingenbeleid toen of nu. Nee, ik wil hier niemand een gewetensprobleem bezorgen.

De kern van deze uitspraak, toen, was dat een beleidsverantwoordelijke de humanitaire reflex had iets goeds te willen doen, en daartoe met de politieke macht waarover zij beschikte in staat was. Heeft zij toen alle maatschappelijke, economische en politieke consequenties onderkend? Ik vermoed slechts ten dele, maar dat weet ik natuurlijk niet zeker.

The World is More Full of Goodness Than We Think | Global Nomadic

Maar voor mij is de kern dat zij iets wilde doen tegenover een humanitaire ramp die zich toen voor onze Europese ogen aan het afspelen was.

En laat nét dat nu mijn uitgangspunt zijn: ben ik als mens nog in staat om, zonder alle voor of tegen te kennen, zonder alle uiteindelijke gevolgen en gevaren en mogelijkheden te hebben kunnen overwegen en afwegen, als in een opwelling iets goeds te doen?

Een voorval uit mijn kindertijd

Als kind hadden we bij ons thuis op een bepaald ogenblik financieel absoluut niet breed, om het woord ‘arm’ maar niet te noemen. Luxe was niet aan de orde. Met mijn broertje moest ik voor mijn mama naar een kruidenierswinkel om iets te kopen – vraag me niet meer wat, ik zou het niet weten – en mijn tweelingbroertje en ik keken met grote kinderogen naar de marsepeinen appels en peren die er lagen. En wat leken die groot en vooral ook lekker. Kopen konden we niet, en als kind wisten we dat, en ik herinner me zelfs niet dat ik dat toen als een gemis ervaarde. Maar ja, als hummel van misschien 8 jaar,….

De kruidenier, in die toen typische grijze stofjas, vroeg plots : “Willen jullie er ook zo één?” en ik vermoed dat onze blik met vragende grote ogen het enige antwoord was.

De echtgenote vroeg haar man of die misschien gek was geworden, waarop deze dan zei : ‘Vrouw, laat me nu eens doen”, en we kregen elk zo’n grote marsepeinen appel of peer. Vraag me niet hoe die gesmaakt heeft, en hoe we dat dan thuis hebben verteld. Ik zou het bij God niet meer weten. Maar nooit zal ik vergeten hoe die man, in een opwelling, onverwacht en onberekend, iets goed deed. Maar meer dan het nooit hebben vergeten ervaar ik dit ogenschijnlijk onbeduidende gebeuren als een appèl, een appèl om goed te doen, goed te zijn.

goodness - Our Lady of Lourdes

Wat is goedheid?

Oh nee, ik pleit hier niet voor onbesuisde naïviteit of roekeloosheid, verre van. Maar er zijn momenten waarop we in ons hart voelen, dit ga ik nu doen, het is goed, en het komt goed, voor die wie ik goedheid betoon, maar ook komt het goed voor mij.

Natuurlijk hebben velen al wel eens ervaren hoe sommigen van de goedheid van andere profiteren of misbruik maken. Daarom dat naïviteit in deze geen deugd is. Maar dan nog, beklaag nooit de bewezen goedheid.

Goedheid is in wezen meer en dieper dan liefdadigheid, al hebben beide alles met elkaar te maken natuurlijk. Goedheid is eigenlijk niet in de eerste plaats iets materieels. Goedheid is een zaak waarbij het hart zich opent voor de ander, die ander als gelijkwaardige tegemoet treedt, en deelt. Dat kan financieel zijn, maar evengoed tijd, belangstelling, troost, blijheid, geluk…….

Goedheid als gave

De goedheid is de gave om op dat eigenste moment te weten wat de ander nodig heeft en dat dan ook te geven. Dat is het moment van de waarheid. Goedheid heeft dus te maken met dé Waarheid, met dat wat ten diepste toe waarde heeft.

photo3.jpg - Picture of God, our Father, on the Rainbow fountain, Nacka -  Tripadvisor

De uitspraak ‘Wir schaffen das’ is als een opwelling van het hart dat in die waarheid, die solidariteit, die medemenselijkheid, wil gaan staan. En dat kan nooit vanuit een berekening gebeuren, het moment komt en men moet er dan iets mee doen. Het vraagt van de mens die dit ambieert gevoeligheid, die aparte antenne in ons hart waar ruimte blijft voor het waardevolle dat men van zichzelf aan een ander kan geven. Op die manier blijft men in de waarheid staan, op die manier wordt men, stapje voor stapje, een goed mens.

Frans Debonne