“Tegenwind” houdt de timmermanszoon niet tegen

Luk Vanmaercke, hoofdredacteur bij Kerknet, liet gisteren weten op Twitter: “Als gelovige heb ik niets gevraagd en neem ik akte van het arrest van de Raad van State. Tegelijk neem ik met verbazing akte van verbazend giftige reacties uit vrijzinnige kringen. Een mens blijft toch hopen dat de tijd van antireligieuze krampen stilaan voorbij zou zijn.” Maar was Jezus zelf dit soort tegenwind niet gewoon, zijn leven lang?

Gabriel Smit verwoordde die tegenwind in een prachtig gedicht “Een kind”. Je leest er “de onmacht, de gesloten deuren die gesloten blijven, het besef dat je maar klein bent en de mensheid, die onverschillig is, die meer dan deuren sluit.”

Maar Jezus heeft gereedschap: een beitel en hamer, want hij is die timmermanszoon, en gaat ermee aan de slag, tot aan het kruis toe. En met dat gereedschap stoot hij niet enkel op tegenwind, hij komt ook mensen tegen. Veel mensen. Een mijmer-gedicht tijdens deze adventsdagen.

Een kind

Een kind loopt langs de wegen,
het is een timmermanskind,
het komt veel mensen tegen,
het heeft veel tegenwind.

Het loopt met beitel en hamer
vriendelijk van huis tot huis
en biedt voor elke kamer
een gloednieuw, glanzend kruis.

Maar de deuren blijven gesloten,
men is van alles voorzien,
van stofzuigers, radio, loten,
een kruis en een naaimachien.

Een kind loopt langs de wegen,
het is een timmermanskind,
het komt veel mensen tegen,
het heeft veel tegenwind.

Gabriel Smit