Herleven vanuit de stilte

Spiranti had een rustperiode nodig. Een maandlang lieten we onze lezers in de stilte vertoeven. Ook de redactoren hebben zich omhuld met de rust van het niks. Maar wat is niks? En wat is stilte? Eerst en vooral: blij terug te zijn. Het wordt vast een goed jaar, en dat wensen we jullie. Maar het wordt evengoed uitdagend, en soms moeilijk. Want er komt veel op ons af, de media kent geen grenzen in het begrenzend berichtgeven van perikelen. Nee, Covid-19 is niet zomaar een perikel, zeg maar: glad ijs. Maar glad ijs doet denken aan winter, en winter betekent ingetogenheid, en dus: matiging, en stilte.

File:Winter Light Glottertal - Mythos Black Forest Photography - panoramio  (14).jpg - Wikimedia Commons

Broeder Manu Van Hecke, abt van de abdij van Westvleteren schreef – tien jaar na het verschijnen van haar boek – over hoe de stilte zijn leven drastisch veranderde, alsook de wijze waarop Bieke Vandekerckhove dit in haar boek: “De smaak van stilte” omschreven had.

Maar er is veel meer dan het hier en het nu

Onze schermen exploderen, onze nood aan informatie lijkt maar niet gestild te worden, en dan vallen we dus. Of we worden onverschillig, of zurig misschien. Hoe zit het bij jou?

Trager

Alles mag wat trager. Daarom zijn we in wintermodus. Lezers elke dag overladen met tien berichten, het is wat. Zelden wordt stilgestaan bij de capaciteit die we hebben om goede of slechte berichtgeving te verwerken, met onze geest en ons brein. En zelden was er een tijdperk waarin de mensheid – op dat punt – zo overladen wordt. “Traag is mooi” zong Johan Verminnen ooit, en er is een vermoeden dat het kan, en misschien ook wel klopt. Wie onverzadigd blijft, komt nooit meer tot rust. Wie bouwt die rust voor jou in? En wie leert het onze kinderen? Onze partner?

India Cold Wave Breaks Records, Shuts Schools and Makes Bad Air Worse - The  New York Times

Matigend

De stilte doet je wandelen, wankelen en beven, maar ook groeien en confronteren. Weinigen durven de uitdaging aan om – al was het maar een week – de stilte vrijwillig op te zoeken. De muren. De stilte an sich…. Het lijkt niet in verhouding te staan tot het woord “matigend”. Velen denken bij stilte aan “help!” En toch is het matigende aspect een sterkte. Stilte is in wezen ook matigend, maar dan niet zonder een zekere inspanning. We staan er te weinig bij stil dat de winter er niet zomaar is, en dus zinvol en krachtig, voedend zelfs kan zijn voor onze geest en ons lichaam. Maar hoe denk jij er over?

Ook het licht

In deze donkere januaridagen is het licht anders. Gemakkelijk wordt er gesproken over “minder, zwakker, flauwer”. Maar laten we het bij anders houden. Licht op zijn winters is misschien wel minder sterk, maar er valt van te houden. Het is minder overweldigend; en het lokt traagheid en matiging uit. Er valt van te leven, en gezelligheid is maar één troef die het licht van de lente minder voorhanden heeft. Maar ook introspectie is iets dat veel meer ruimte krijgt in deze periode dan in een overdadige zomertijd. Niet?

The Value of Slowing Down and Doing Nothing - Ray Williams

Wandel in het matigende, stille licht

Nu het nog kan, en de wereld even wat meer stilstaat lijkt het misschien meegenomen om die buitenwereld, waar we onze contacten toch onderhouden, beter te leren kennen. Vroegere jaren deden we dat niet of nooit of zelden, want je kon alle binnen bespreken.

Maar nu is die wandeling buiten, met of zonder iemand, een heel nieuw verhaal. Een verhaal dat mogelijkheden opent voor een andere taal. Die van de matiging. Die van de traagheid. Die van de stilte. Zeg daarom niet te snel “nee” als iemand je uitnodigt voor een wandeling. Want thuiskomen na zo’n ervaring, het is iets.

Deze winter: het valt te proberen.

Thomas Holvoet