Een “voor” en een “na”

Wanneer de maatregelen gelost worden, en we de contacten terug kunnen versterken, zal dat voor ieder van ons een ander verhaal zijn. De één zal vaststellen dat er helemaal niet zoveel veranderd is. De ander zal helemaal opnieuw moeten beginnen. Maar één zaak staat vast: er zal voor elk van ons een “voor” en een “na” zijn. Niet dat de infrastructuur van onze omgeving ingestort zal zijn door een gewapend conflict, maar “de draad terug oppikken in onze sociale contacten” zal voor vele mensen een uitdaging zijn.

Het is mei

Je zit op een terras en je merkt een oude vriend of kennis op die je een jaar niet gesproken hebt, of toch nauwelijks. Wat moet je dan vertellen? Je weet niet wat hij of zij in die periode heeft doorstaan, en omgekeerd is er evenveel onwetendheid.

We hebben het allemaal anders beleefd

Wetenschappers staan nu al te trappelen om de “gemiddelde Vlaming” te bevragen en in statistieken te verwerken. Er zullen veel studies gebeuren nà deze pandemie, maar als we eerlijk zijn is het gewoon moeilijk om de allerindividueelste emoties van de allerindividueelste beleving naast elkaar te plaatsen.

Zij die het goed hebben gehad

Aan hen kunnen we de raad geven om vooral bescheiden te blijven, en ten aanzien van mensen die het moeilijk hebben gehad mild en luisterend te zijn. Ze hebben ook meestal meer kracht om de samenleving terug enthousiasme in te blazen. Natuurlijk is er geen “moeten”, maar de mogelijkheden van mensen, die het – over het algemeen – goed hebben gehad – zijn groter.

Maar ook in individuele contacten zal er zeer veel geluisterd moeten worden naar het leed dat sommigen hebben moeten doorstaan. De vraag is hoe sterk onze samenleving momenteel is om die draad op te pikken. Maar we mogen onszelf op voorhand niet onderschatten. Er is véél mogelijk. Maar enkel mildheid en een hardnekkig luisterend oor zal soelaas brengen voor de gekwetsten.

Van overleven naar leven: zo deblokkeer jij de stroming van je levenslust -  Holistik

Zij die het minder goed hadden

Hopelijk komen er voldoende kansen voor deze mensen: op psychosociaal vlak, maar ook op de arbeidsmarkt, en – niet in het minst- binnen hun sociale contacten. Af en toe hoorde ik geluiden van vrouwen of mannen waar “de pot bij momenten overkookte”, met alle gevolgen van dien.

Misschien kunnen bepaalde wonden terug geheeld worden, ruzies uitgeklaard, zaken bijgelegd, dingen terug opgestart. Er is veel mogelijk, maar wellicht niet alles.

Zij die het moeilijk zullen blijven hebben

Voor deze groep moet de samenleving er zijn. Want het is niet waarschijnlijk dat 2021 voor hen het jaar van de bevrijding wordt, zoals sommigen menen. Voor hen gaat de miserie misschien nog even door. En dan kunnen we hopen dat er voldoende zorg voorhanden is.

Die zorg kan voorzien worden door de overheid. Maar ik zie meer kansen in spontane contacten en spontane hulp. Die zullen nodig zijn om terug meer verbinding te maken en, door kleine handelingen elkaar te steunen. Gewone mensen dus, u en ik, kunnen het verschil maken voor deze groep. En dan is er – opnieuw – zeer veel mogelijk.

Ingrid Deleersnijder

Foto: Jan Glorieux