Een vorm van toekomst

Jan Veulemans schreef een gedicht over zijn opties voor een andere toekomst, die er nog niet is. In het gedicht beklemtoont hij zijn voorkeur voor zij die in de kwetsbaarheid durven staan en elke vorm van geweld afwijzen, maar het onrecht taal geven en daarmee de wereld op een ander pad brengen. “Sterk en zwak tegelijk” dus, maar zonder franjes, want Veulemans geeft hiermee vorm aan een wereld “waar de aarde terug aarde wordt en de mens wellicht nog een mens”. Het zijn enkel zij, de zachtmoedigen, die hij in staat acht te doen wat moet. Het maakbaarheidsideaal schuift hij hiermee resoluut aan de kant.

Jan Veulemans is geboren in Turnhout op 3 maart 1928. Hij is doctor in de rechten, licentiaat politieke en sociale wetgeving.

Hij was lange tijd werkzaam in de nijverheid en in het hoger onderwijs. Jan Veulemans schreef zowel romans (o.a. Misschien morgen, De zomer, Niet tot elke prijs), novellen (o.a. Water, De ziekte van Kahler), essays (o.a. Poëet en poëzie, Dag mens, Vogelvrij dagboek, Recht op God en tabak) en poëzie (o.a. Het woord vrede, Anders denkend, Ademhalen, Want ik zeg stilte, Ogen krijgen, Verzamelde gedichten).

Veulemans, Jan – Schrijversgewijs

Een vorm van toekomst

Van de zachtmoedigen verwacht ik
de opstand tegen de stenen
de woede om het staal
taal die een tijdperk zal splijten,

een handvol eenvoudigen acht ik
geroepen tot bewind
het recht een oogmerk haalbaar

en zienderogen zijn feiten:
armen een spoor leggend naar heil
barmhartigen de vonnissen sprekend
van velen het leed vertaalbaar.

Immers
van de zachtmoedigen verwacht ik
het geweld het opgespaarde
het scheuren van de grens
de verbijsterende stichting van vrede.

Zodoende
wordt aarde weer aarde
de mens wellicht nog een mens.

Jan Veulemans


Verzamelde gedichten, uitgeverij Kramat, 1999