Hoe president Biden niet op bezoek ging bij de paus

Vorige week was president Joe Biden op bezoek in Europa. Hij had een druk reisschema en dat werd door vele media gecommuniceerd. Op het programma stond, onder meer, een “mogelijk” bezoek van Biden aan paus Franciscus. Nadien bleek dit gerucht niet te kloppen en voelden velen zich verbijsterd bij de redenen achter dit verhaal. Wie had hier bij te winnen en wat zijn de gevolgen?

Al een tijdje leek president Biden onder vuur te liggen binnen de Amerikaanse bisschoppenconferentie. Daar rijst al een hele tijd de vraag of de man nog ter communie mag gaan omwille van zijn standpunt over abortus. Uiteindelijk stemde een meerderheid van de bisschoppen waardoor president Biden de communie geweigerd kan worden. Bepaalde bisschoppen lijken zich hier echter niet bij neer te leggen, en ook het Vaticaan geeft aan tegen deze beslissing te zijn.

President Biden op bezoek bij de paus? Niet dus.

In de nieuwsbrief Katholiek Inside van het Nederlands Dagblad deed theoloog en journalist Hendro Munsterman een boekje open.

“Verschillende leken en gelieerde organisaties in de V.S. zijn er sinds jaren op uit zowel politiek als religieuze instituten te beïnvloeden om hun agenda te bewerkstelligen”, zo duidt hij in een meer uitgebreide uiteenzetting. Ze sponsoren echter ook katholieke media en blijken over een groot netwerk te beschikken waarop ook Europese journalisten zich beroepen. Maar vorige week werd een steen verlegd.

Verschillende spelers met eenzelfde agenda

In het belangrijke boek van Nicolas Senèze “Hoe Amerika van paus wil veranderen”, gaat de journalist van La Croix dieper in op de kwestie. In het boek wordt uitgelegd hoe steenrijke Amerikanen, met een vermogen van maar liefst 100 miljard dollar, een imperium uitgerold hebben om de eigen, zeer conservatieve agenda, uit te dragen. Deze agenda is, kortweg gezegd: pro-Trump, anti-Obamacare, en zeer rechtlijnig en leerstellig omtrent ethische standpunten zoals abortus en euthanasie. Elke nuance gaat verloren en tegenspraak is niet van tel.

'Hoe Amerika van paus wil veranderen', geschreven door de voormalige Vaticaan-correspondent van de katholieke krant La Croix, Nicolas Senèze.

Eén van die spelers is Legatus. Op hun website staat dat ze een internationale organisatie zijn van katholieke leken, bestaande uit CEO’s, presidenten, managers en bedrijfsleiders.

Ze steunen hulpverlening, maar hebben ook een andere agenda waarbij fake news verspreid wordt via hun eigen kanalen, die ze jaarlijks een groot bedrag toestoppen. Net uit deze hoek kwamen de geruchten over de paus die president Biden uitgenodigd zou hebben, alsook de weigering van Franciscus om Victor Orban, premier van Hongarije, te ontvangen. “Allemaal uit de duim gezogen”, zegt ook Munsterman. “Welk soort journalistiek willen we eigenlijk?” vraagt hij zich luidop af.

De gevolgen

Wel, dat verdient voor de lezer wat uitleg. Dat de paus Biden zou uitnodigen hitst de gemoederen binnen traditionalistische kringen uiteraard op. Want zij begrijpen niet dat Biden, die voorstander is van abortus, door de paus uitgenodigd wordt. Het is een framing van de zuiverste soort, maar voor deze relevante groep Amerikaanse gelovigen is ze van tel. Missie geslaagd.

There Is No Christian Case for Trump - The Atlantic

Voor andere gelovigen, die zich eerder centristisch opstellen, is het niet doorgaan van zo’n bezoek een onbegrijpelijk afwijzing. Ook zij stellen zich vragen, uiteraard, en beginnen te twijfelen: “Is Biden wel welkom bij deze paus?” Ook hier: missie geslaagd.

Bij zij die niet-gelovig zijn ontstaat de indruk dat net Biden de paus links laat liggen, en er geen moer om geeft hem te ontmoeten. Maar bij deze groep werd dit nieuws vooral als een detail ontvangen. Niettemin.

De verliezers?

De verliezer is de burger die niet meer weet wat hij of zij mag geloven. De geloofwaardigheid van de media krijgt hier een stevige knauw en het mag stilaan duidelijk zijn dat onafhankelijke media steeds belangrijker worden in een klimaat van polarisering en demonisering waarbij elk fatsoen ontbreekt.

Het Nederlands Dagblad kunnen we u enkel maar aanraden. “Katholiek Inside” , de nieuwsbrief, biedt een degelijke en kritische nieuwsbrief die een blik werpt op de actualiteit. In Vlaanderen beschikken we niet langer over dit soort journalistiek. Misschien is het een reden om ook hier te onderzoeken of er niet meer nood is aan kritische berichtgeving, die naam waardig, waarbij journalisten geen enkel belang dienen, tenzij die van de burger die vraagt om correct geïnformeerd te worden en daar ook de prijs zou voor betalen.

Of zoals Hind Fraihi vorige week zei tijdens een hoorzitting in het Vlaamse Parlement over (de-)radicalisering: er is een dringende nood aan meer onderzoeksjournalistiek, als één van de elementen om waarheidsvinding meer handen en voeten te geven. Trager nieuws dus, we hebben er enkel bij te winnen.

Thomas Holvoet