De vraag en het antwoord

Waar moet je naartoe met je levensvragen, tot wie richt je je? En wat als je in een crisis terecht komt? Het antwoord verschilt eigenlijk met je leeftijd en de maatschappelijke omgeving waar je leeft. Velen proberen zichzelf vooruit te helpen op zichzelf, maar de keerzijde van die vrijheid is dat er met niemand nog gedeeld wordt, en dat eenzaamheid om de hoek loert.

Heb je een antwoord op mijn vragen?

Alle mensen hebben vragen en veel mensen hebben een gezin, een familie of vrienden waar ze kunnen op terugvallen. Het voordeel is dat de vele waarheden van al deze mensen je helpen om antwoorden te vinden op levensvragen, zonder dat je er een Bijbel hoeft bij te nemen. Het nadeel is dat die verschillende meningen velen in verwarring brengen. De één zegt zus en de ander zegt zo. Wat is het dan?

Die vaststelling geldt voor veel mensen. Grote levensvragen leiden tot crisissen, maar er is geen éénduidig antwoord, en maar goed ook. Maar je bent tegelijk de regisseur van je eigen leven geworden, en daar heb je niet in te kiezen. Wel integendeel, het is een opdracht geworden. Veel mensen kunnen dat, anderen moeten die vaardigheden en de mogelijkheden ontwikkelen en ontdekken. Dat gaat echter niet zomaar. Mensen met een zware bagage staan er vaak alleen voor, soms levenslang, en staan veel zwakker tegenover de uitdagingen die het leven hen stelt.

How to Find Your Why: 19 Questions to Ask Yourself

Hoe werkt zoiets?

Eigenlijk trek je de wereld in (het liefst) met een stevige achtergrond. Een soort basis waarop je mag rekenen, en waar je kunt naar teruggrijpen als het moeilijk wordt. Dan hebben we het over waarden, normen, oplossingen en mogelijke uitwegen. Je leert ze van ouders, opvoeders en vrienden. Zo loopt het eigenlijk altijd. Dat geldt echter enkel voor mensen die binnen een veilig omgeving mochten opgroeien, en die – liefst – zichzelf mochten ontwikkelen.

Die bagage vormt een soort “autoriteit” voor je verdere levenswandel. Het is eigenlijk het belangrijkste instrument om succesvol te spartelen in tijden van miserie. Maar omdat die zo afhankelijk geworden is van een opvoeding, gecombineerd met een onderwijsveld dat steeds meer opvoedkundige taken moet overnemen, is de individuele mens erg kwetsbaar geworden. Daarnaast is er ook een (steeds meer dominante) digitale omgeving die onberekenbaar is, en zelf ook schade kan toebrengen, indien er geen helpende hand naast je staat om je hier wegwijs in te maken.

12 Questions That Will Change Your Life | by Ryan Holiday | Thrive Global |  Medium

De waarheid, daar gaat het niet langer om

Mensen zoeken antwoorden op hun eigen manier, en aanvaarden geen algemene waarheden meer, afkomstig van religieuze geschriften. Wel laven mensen zich nog steeds aan verhalen die richtingwijzers zijn op hun zoektocht. Onverwachte kruimels wijsheid zullen blijven helpen, en daar kunnen de verschillende religies uit leren.

De geseculariseerde mens is niet op zoek naar de waarheid, laat staan naar het aanbidden van die waarheid of het instandhouden van een instituut dat een waarheid (wat) plus leer (hoe) vooropstelt. Wél blijft de mens erg gevoelig voor het narratief die deze instituten te bieden hebben. Niet voor de regels die ze er aan vastkoppelen. Die worden, zeker door de huidige generaties, ronduit verworpen. Indien ze al zouden kennen.

Een revival hoeven de religies, op oude wijze, absoluut niet te verwachten. Ze gaan er te vaak vanuit dat alles wat onbekend onbemind is, maar ze schakelen best van richting. Het gaat niet meer om de leer, maar om de verhalen. Daar hebben ze wel degelijk nog een belangrijke, maatschappelijke bijdrage te leveren.

Thomas Holvoet